วันนี้ตื่นสายอีกแล้ว อันที่จริงก็ตื่นสายทุกวันเลยก็คนมันนอนดึกนิเนอะ
จะให้ทำไงได้ท นอนตี 5 ทุกวัน แต่วันนี้ไม่เอาแล้วล่ะนอนเร็วหน่อยดีกว่า
เพราะพรุ่งนี้ไงก็ต้องสอบแล้ว เป็นกำลังใจหน่อยสู้เว้ย
วันนี้เอาผ้าไปซักตั้งแต่ตื่นนั้นเหละ จนปัจจุบันยังไม่ได้ซักเล้ย เหอะ
ขอนู๋ซักผ้าบ้างเถอะคะ จะนั่งเฝ้าเครื่งไปไหนยังไม่ได้ซักเลย จนป่านนี้แล้ว
บ้านอยู่ไกลนะคะ ไม่ได้ซักวันนี้นู๋จะทำไงล่ะ
ช่วงนี้ฝนตกทุกวัน กระปริปกระปรอยมันไป
เหงาเลยเรา ยิ่งเมดกลับบ้านหมดนอนคนเดียวเปล่าเปลียวเดียวดาย
แต่คนอย่างปรางซะอย่างทำได้อยู่เระ
มะรืนจะได้กลับบ้านแล้วก็ดีใจเหมือนกัน
แต่กลับไปคราวนี้ตั้งปฏิญาณ กับตัวเองเอาไว้ว่าจะอ่านหนังสือ
แล้วเราจะได้อ่านมั๊ยเนี่ย แต่ไงก็ต้องอ่านเพื่ออนาคตของเราเอง และที่สำคัญเพื่อพ่อแม่ที่ต้องแก่ลงทุกวัน
ถ้าลูกหาเลี้ยงพ่อแม่ไม่ได้เสียชาติเกิดหมด 55555
ความฝันของเรา เราจะทำได้ไม่นะ แต่ก็ได้แต่หวังว่า ถ้าเราไม่ทำแล้วใครจะมาทำให้เรา
เราต้องเดินได้ด้วยตัวเองซิ
เห้อ สงสัยว่าต้องไปอ่านหนังสือ + เฝ้าเครื่องซักผ้าแล้วล่ะ
^__________^
วันนี้แค่นี้ก่อนนะความทรงจำของฉัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น